Ongekend Onrecht
De Toeslagenaffaire 10.0 in het Kwadraat – De Mythe van de Onfeilbare Rechtsstaat
Achter de façade van waarheidsvinding, rechtvaardigheid en democratie gaat een dictatuur schuil met een autoritair, corrupt en gewetenloos systeem
- Waarbij de rechtsstaat en de geestelijke gezondheidszorg falen
- Kritiek op het systeem wordt keihard bestrafd
- Waarbij er een heksenjacht plaatsvindt op kritische mondige burgers die opkomen voor waarheid en onrecht
- en worden ze klakkeloos als psychiatrisch patiënt aangemerkt
- en op basis van valse aannames zonder feiten zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces ten onrechte willekeurig opgepakt en opgesloten
- en worden ze blootgesteld aan onrechtmatige psychiatrische dwangbehandelingen
- En vinden er mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid plaats
- Waarbij autoriteiten, instanties en rechtbanken dit negeren, ontkennen en verzwijgen
- en wordt het afgedaan als psychose en waanideeën
- Hier is sprake van foltering waarbij slachtoffers voor gek worden verklaard
Er wordt in Nederland graag gedaan alsof we leven in een onfeilbare rechtsstaat — een land waar gerechtigheid heerst, waar de overheid het beste met haar burgers voor heeft, en waar fouten slechts uitzonderingen zijn. Maar dat is een illusie.
Achter de façade van rechtvaardigheid en democratie schuilt een systeem dat in werkelijkheid autoritair, corrupt en gewetenloos is. Ik ben slachtoffer van karaktermoord en is mijn hele reputatie verwoest. Feitelijk is mijn hele leven verwoest als gevolg van onterechte justitiële vervolgingen en onterechte psychiatrische dwangbehandelingen. Maar klachten worden totaal niet serieus genomen en doen autoriteiten, instanties en rechtbanken net alsof er niets aan de hand is en houdt men halsstarrig vol dat ik de dader en psychiatrisch patiënt ben met de diagnose van schizofrenie terwijl ik volkomen onschuldig ben en heb ik helemaal geen last van schizofrenie, psychoses en bizarre wanen.
Lastercampagne
Ik ben ten onrechte als stalker aangemerkt — zonder enig feit, bewijs of concrete aanwijzing die mijn schuld aantoont. De beschuldiging berust volledig op aannames, roddels en verdachtmakingen, niet op feiten.
Tijdens mijn werk bij een landelijk bekend horecabedrijf met een restaurant en partycentrum heb ik zelf ontslag genomen, uit eigen beweging en met duidelijke redenen.
De werksfeer was onveilig en onprofessioneel. Enkele jonge medewerksters vertoonden grensoverschrijdend gedrag en weigerden zich te houden aan normale omgangsvormen.
Toen bleek dat de leiding deze situatie niet serieus nam, koos ik ervoor mijn eigen grenzen te bewaken en het bedrijf te verlaten.
Wat daarna volgde was een reeks valse beschuldigingen en vond er geen eerlijk onderzoek plaats en was er geen sprake van een rechtvaardige bejegening, maar een gerichte lastercampagne — een poging tot karaktermoord. In plaats van de waarheid te zoeken, koos men voor een verhaal dat mij tot dader maakte en ze zichzelf probeerden vrij te pleiten van alle verantwoordelijkheid. Mijn reputatie werd bewust beschadigd, met verstrekkende gevolgen voor mijn leven.
Jonge wilde vrouwen met grensoverschrijdend gedrag en een laag moraal
In die periode was ik manager en gaf ik leiding aan een groep jonge vrouwen bij wie elk gevoel voor grenzen leek te zijn verdwenen.
Er heerste een cultuur van moreel verval: liegen, stelen en manipuleren waren dagelijkse kost. Integriteit was een zeldzaamheid geworden.
Eén collega sprong er in het bijzonder uit. Ze was zonder twijfel de meest charmante en aantrekkelijke van het team, maar achter haar perfecte glimlach en spontaniteit school iets duisters. Opvallend genoeg verdwenen er juist tijdens haar diensten steeds bedragen uit de kassa. Ik besloot het niet bij vermoedens te laten. Voor en na elke dienst voerde ik nauwkeurige kascontroles uit, noteerde elk verschil en legde alles vast. De cijfers logen niet.
Toch gebeurde er niets – geen onderzoek, geen maatregel, geen verantwoordelijkheid.
Ondertussen raakte het team steeds verder vergiftigd door roddel, jaloezie en intriges.
Grenzen vervaagden volledig: drinkgelagen, seksuele escapades en manipulatief gedrag bepaalden de toon, zowel tijdens als buiten werktijd. Wat ooit een werkplek was, werd een toneel van misleiding, losbandigheid, intriges en verraad.
Te midden van die chaos probeerde ik één ding vast te houden: mijn eigen principes.
Eerlijkheid, discipline, trouw – waarden die steeds zeldzamer leken in een omgeving waar alles vloeibaar was geworden.
Structurele valse beschuldigingen en stelselmatige karaktermoord
Wat begon als plagerij, ontaardde in doelbewuste vernedering. Medewerkers knepen mij herhaaldelijk in mijn kruis — zogenaamd “voor de grap”.
Maar zodra ik mezelf verdedigde of terugkneep, draaiden ze het om: dan was ík degene die zich schuldig maakte aan “ongewenste seksuele intimiteiten”. De werksfeer was vergiftigd: pesterijen werden afgedaan als humor, grensoverschrijdend gedrag werd normaal, en fatsoen verdween als sneeuw voor de zon.
Achter mijn rug ging het van kwaad tot erger. Er werd openlijk geroddeld over seks, affaires en geld. Ik werd neergezet als dader van de meest walgelijke misdrijven. Er gingen zelfs geruchten dat ik de “Utrechtse serieverkrachter” zou zijn — een volstrekt absurde, maar uiterst schadelijke leugen.
Binnen het bedrijf leek men er genoegen in te scheppen mijn naam te bezoedelen en mijn reputatie te breken door over mij te roddelen.
De laster bleef niet beperkt tot woorden. Ik werd vals beschuldigd van aanranding, verkrachting, diefstal alsof ik verantwoordelijk was voor de kastekorten — terwijl ik juist degene was die dagelijks de tussentijdse kascontroles uitvoerde, exact wist hoeveel geld er verdween, en ook wie er op dat moment werkte. Ik kende de waarheid. En zij wisten dat.
Wat zich afspeelde, was geen misverstand en geen slechte grap.
Het was een berekende, stelselmatige poging om mij kapot te maken — een lastercampagne vermomd als werkhumor. Een collectieve karaktermoord die niet alleen mijn naam, maar ook mijn menselijkheid moest uitwissen.
Witteboordencriminaliteit
Langzaam begon het tot me door te dringen dat er binnen het horecabedrijf waar ik werkte meer speelde dan zomaar wat geroddel of interne onrust. Wat eerst leek op onschuldig gekonkel, bleek een zorgvuldig weefsel van leugens, vreemde boekingen en halve waarheden, roddels, zwartmakerij — een cultuur waarin eerlijkheid geen plaats meer had.
Toen ik op staande voet ontslag nam bij het horecabedrijf, deed ik dat uit volle overtuiging.
Ik wilde geen deel meer uitmaken van wat steeds sterker begon te ruiken naar witteboordencriminaliteit en een toxische werkplek waarbij het er een wespennest was waar volop gekonkel, gelieg en gedraai plaatsvond.
Maar mijn vertrek bracht onrust teweeg. Kort daarna werd ik benadeeld voor ruim duizend euro. In plaats van me erbij neer te leggen, besloot ik de volledige administratie veilig te stellen — kopieën, documenten, alles. Gewoon, om mezelf te beschermen.
Met die gegevens eiste ik simpelweg terug waar ik recht op had. Ik liet weten dat ik, als er geen correcte afhandeling volgde, naar de Belastingdienst zou stappen. Niet als dreigement, maar als principiële keuze voor transparantie waarbij ik gewoon recht had op het geld.
Binnen een week werd het bedrag contant en opvallend snel uitbetaald. Geen loonstrook. Geen verrekening. Geen administratie. Alleen een envelop met geld.
Op dat moment wist ik het zeker: mijn vermoedens waren geen waan. Wat onder tafel werd afgehandeld, bevestigde juist wat er boven tafel werd ontkend waarbij ik volledig zwart werd gemaakt om maar de aandacht van zichzelf af te kunnen leiden waarbij ze zelf de allergrootste slettenbakken, dieven en roddelaars waren.
En was de eigenaar van het horecabedrijf een witteboordencrimineel die zich structureel schuldig maakte aan oplichting en uitbuiting.
Lastercampagne met valse beschuldigingen van stalking
In exact dezelfde week dat ik op dubieuze wijze contant en zwart werd uitbetaald door de eigenaar van het horecabedrijf, begon mijn collega – berucht om haar onbetrouwbare gedrag – waarbij ze de allergrootste hoer van het bedrijf was en de allergrootste dief, een doelbewuste lastercampagne tegen mij.
Ze deed een valse melding bij de politie, waarin ze beweerde dat ik haar zou stalken en bespioneren.
Die beschuldigingen waren volledig ongegrond. Er was geen enkel feitelijk bewijs, geen getuigen, geen concrete melding van hinderlijk gedrag – niets. Ik heb mij nooit schuldig gemaakt aan opwachten, volgen, bedreigen, mishandelen of het vernielen van eigendommen. Ik was volkomen onschuldig.
Toch werd ik tijdens een politieverhoor van ruim twee uur niet als slachtoffer, maar als dader behandeld. De agent ging volledig uit van háár verhaal, zonder enige vorm van bewijs of kritische vragen. Het was alsof mijn schuld al vaststond nog vóór het gesprek begon. De politie had geen enkele belangstelling om uit te zoeken wat hier aan de hand was en ging men er blind vanuit dat ik de dader was.
Wat begon als een valse beschuldiging veranderde zo in een karaktermoord – zorgvuldig gevoed door roddel, misleiding en een systeem dat liever oordeelt dan onderzoekt.
Corruptie bij de politie
Toen ik een formele klacht indiende over laster en smaad, verwachtte ik een eerlijke en zorgvuldige behandeling. In plaats daarvan stelde de politie zich opvallend partijdig op.
Er werd niet onafhankelijk onderzocht, niet geluisterd naar mijn kant van het verhaal. Zonder bewijs koos men blind de zijde van het vermeende slachtoffer. Mijn argumenten, mijn feiten, mijn verzoeken om hoor en wederhoor — ze werden genegeerd.
Wat begon als een poging tot rechtvaardigheid, veranderde in een demonstratie van machtsmisbruik en selectieve rechtspraak. De politie die geacht wordt burgers te beschermen, leek eerder bezig haar eigen fouten te verdoezelen. Toen ik merkte dat er intern geen bereidheid bestond om verantwoordelijkheid te nemen, besloot ik mijn zaak voor te leggen aan de externe Klachtencommissie maar mijn klachten werden klakkeloos ongegrond verklaard en vervolgens stapte ik naar de Nationale Ombudsman — in de hoop dat daar wél naar waarheid en rechtvaardigheid wordt gekeken.
Valse aangifte van stalking
In dezelfde week dat ik de misstanden bij het horecabedrijf aan de kaak stelde, deed die collega een valse melding van stalking. Haar verklaring stond bol van leugens, verdraaiingen en insinuaties – een zorgvuldig geconstrueerd verhaal om de aandacht af te leiden van wat er werkelijk speelde waarbij ze zichzelf prostitueerde en heel veel geld had gestolen uit de kassa van het horecabedrijf.
Mijn eigen klachten, zowel bij de klachtencommissie als bij de Nationale Ombudsman, werden volledig genegeerd.
De kern van de zaak was eenvoudig: de eigenaar van het horecabedrijf probeerde mij voor meer dan duizend euro op te lichten. Toen ik onregelmatigheden in de administratie ontdekte, heb ik die vastgelegd en gekopieerd en hem ermee geconfronteerd. Ik eiste dat hij zijn schuld onmiddellijk zou vereffenen, en dat hij het achterstallig salaris naar me overmaakte en maakte ik duidelijk dat ik anders aangifte zou doen.
Kort daarna werd ik, op dubieuze wijze, contant en zwart uitbetaald.
Vanaf dat moment begon de laster. De collega van het horecabedrijf belde precies op hetzelfde moment dat ik op dubieuze wijze contant zwart werd uitbetaald de politie met de valse bewering dat ik haar zou bespioneren – zonder enig feitelijk bewijs.
De aangifte die daarop volgde was geen incident, maar het begin van een zorgvuldig opgezette karaktermoord. Een poging om mijn geloofwaardigheid te ondermijnen, mijn reputatie te vernietigen en de aandacht af te leiden van het echte onrecht dat ik had blootgelegd.
Brandstichting
Ik werd vals beschuldigd van brandstichting waarbij die collega had verklaard dat ze bang was dat ik brand zou gaan stichten. Wat deze beschuldiging zo absurd maakt, is dat er uitgerekend op mijn verjaardag echt brandstichting plaatsvond— een timing die te toevallig lijkt om toeval te zijn. Alsof dat nog niet genoeg was, waren er twee weken vóór de brand bij de gemeente nieuwbouwplannen ingediend voor precies die locatie: het betreffende horecabedrijf.
Alsof het scenario zorgvuldig was voorbereid, verklaarde die collega dat ze “bang was dat ik brand zou gaan stichten.” En dan — heel toevallig — gebeurt het ook nog precies op mijn verjaardag en vond er écht brandstichting plaats.
Toeval? Of een doordacht script, waarin ik de zondebok moest zijn?
De tipgever werd verdachte
Ik was de tipgever met de gouden tips — degene die misstanden blootlegde, bewijs aandroeg en misbruik van macht meldde. Maar de boodschapper werd de verdachte.
De politie, die ik alles had toevertrouwd met mijn informatie, bleek zelf bewijs te hebben verduisterd en valse documenten te hebben opgemaakt. En precies op het moment dat ik dat aan de kaak stelde, gebeurde het ondenkbare: ik werd zélf als verdachte aangemerkt.
Van klokkenluider naar hoofdverdachte — van getuige naar zondebok.
Plotseling verscheen er een ambtshalve verklaring waarin stond dat ik mij bij de politie had gemeld om te bekennen dat ik de brand had gesticht.
Een bekentenis die nooit heeft plaatsgevonden. Een leugen die mijn leven op zijn kop zette.
Zeven maanden lang gold ik als hoofdverdachte van een misdrijf dat ik niet had gepleegd — gevangen in een web van verzwegen waarheid, vervalste stukken en systematische leugens.
De tipgever met de waarheid in handen werd het doelwit van het systeem dat hij probeerde te verbeteren.
Bewijs spoorloos verdwenen
Opmerkelijk genoeg bleek niet alleen het krantenartikel over de nieuwbouwplannen spoorloos uit het digitale archief te zijn verdwenen, maar waren ook de bijbehorende stukken uit het gemeentearchief gewist.
Elk spoor van het bestaan van de nieuwbouwplannen was zorgvuldig uitgewist — en waren de nieuwbouwplannen verdoezeld. Het bewijs van de nieuwbouwplannen is hier doelbewust gewist en de tipgever en boodschapper werd verdachte.
De politie had cruciale tips genegeerd, informatie verduisterd en zelfs een valse ambtshalve verklaring opgesteld. Daarin stond dat ik mij vrijwillig op het politiebureau had gemeld en had bekend dat ik de brand had gesticht — een complete verzinsel.
Alles werd politie, justitie en de rechter-commissaris op een presenteerblaadje aangereikt maar ze keken allemaal de andere kant op
Toen er later een huiszoeking bij mij thuis plaatsvond, lag het originele krantenartikel over de nieuwbouwplannen samen met het volledige dossier met alle correspondentie gewoon open op tafel.
Ik wees het rechercheteam, de officier van justitie en de rechter-commissaris er nadrukkelijk op: hier ligt het bewijs, zwart op wit, dat de schuld bij het horecabedrijf ligt. Ze hadden het zo kunnen meenemen.
Maar ze lieten het liggen.
Ik heb hoogstpersoonlijk tegen de aanwezige officier van justitie en rechter-commissaris gezegd dat ze niet bij mij moesten zijn, en dat het bewijs open op tafel ligt. Waarbij er nieuwbouwplannen waren die twee weken voor de brand bij de gemeente waren ingediend en lag het artikel over de nieuwbouwplannen op tafel en is dit het motief voor de brandstichting.
Ik heb het nog zo gezegd dat een collega van het horecabedrijf een valse aangifte van stalking had gedaan waarin ze had verklaard dat ze bang was dat ik brand zou gaan stichten en heel toevallig vond er uitgerekend precies op mijn verjaardag brandstichting plaats bij het horecabedrijf en was het wel heel toevallig dat er twee weken voor de brand nieuwbouwplannen bij de gemeente waren ingediend. En heb ik het tijdens de huiszoeking nog zo gezegd dat ze bij mij thuis niets te zoeken hadden.
Het was hiermee zeer duidelijk geworden dat het de politie, justitie en rechter-commissaris niet om waarheidsvinding ging waarbij ze cruciaal bewijs, het artikel over de nieuwbouwplannen, op tafel lieten liggen en waren ze niet onafhankelijk, niet onpartijdig en niet objectief en integer.
Ze hebben het op een presenteerblaadje aangereikt gekregen maar ze deden er helemaal niets mee en was het hiermee duidelijk geworden dat het hele rechercheteam, officier van justitie en de rechter-commissaris corrupt waren en waren ze doelbewust bezig om willens en wetens een onschuldige burger te vervolgen en om de echte daders de hand boven het hoofd te houden.
En was hier sprake van een doelbewuste cover up, doofpotaffaire en corruptieschandaal.
Tijdens de tweedaagse urenlange verhoren werden de meest belachelijke vragen gesteld en was men meer geïnteresseerd in mijn seksleven dan in waarheidsvinding waarbij de feiten en omstandigheden werden vastgesteld en werd uitgesloten dat ik onschuldig was.
In plaats daarvan werden me woorden in de mond gelegd en moest ik ze voortdurend corrigeren en zeiden ze dat het beter was om schuld te bekennen zodat ik strafvermindering zou krijgen en zei ik ook dat ze dit niet konden maken om mij zo onder druk te zetten en moesten ze zich kapot schamen.
Mijn hele privé-leven werd overhoop gegooid door politie en justitie
Vriendinnen van mij werden door de politie lastiggevallen, terwijl mijn naam doelbewust werd zwartgemaakt. Tijdens een huiszoeking namen agenten zelfs een stapel fanmail mee — persoonlijke brieven en kaarten van vrouwen die genegenheid voor mij hadden.
Die privépost werd vervolgens misbruikt om deze vrouwen op te sporen en te intimideren.
Ex-partners werden benaderd en onder druk gezet om belastende verklaringen over mij af te leggen. Zo werd ik doelgericht in een kwaad daglicht geplaatst. Na die inmenging durfden velen geen contact meer met mij op te nemen — niet uit onwil, maar uit angst.
Mijn beste vriend werd onterecht als medeverdachte aangemerkt. Urenlang werd hij door de politie verhoord — vernederd, onder druk gezet, gebroken. Voor hem voelde het als verraad.
Hij dacht dat ik degene was die hem had aangegeven. Dat alles mijn schuld was. Zijn wantrouwen veranderde in woede. Zijn woede in haat. En op een dag zei hij dat hij me zou vermoorden. Niet als dreigement om indruk te maken, maar met die kille overtuiging van iemand die echt tot alles in staat is.
Vanaf dat moment wist ik: ik was mijn beste vriend kwijt — en mijn leven was niet meer veilig.
Die allerbeste vriend was Moluks en kende ik zijn hele familie die ik had ontmoet op familiefeestjes en zo kende ik ook leden van de Satudarah. Zo kwam ik ook automatisch terecht bij de Satudarah met dit verhaal.
De sfeer in het studentenhuis was vergiftigd. Zodra ik binnenkwam, viel het gesprek stil. De deuren sloten — klik — één voor één. Blikken weken af, fluisteringen vulden de gang.
Niemand sprak me nog aan. Alsof ik iets onuitsprekelijks had gedaan. Alsof ik besmet was. Mijn naam hing in de lucht als een aanklacht waar ik me niet tegen kon verdedigen.
Vrienden verdwenen. Stilte nam hun plaats in. En langzamerhand werd ik uitgewist — gecanceld, genegeerd, veroordeeld zonder proces.
De klap kwam hard. Ook mijn baan verloor ik. Niet omdat ik niet wilde werken, maar omdat het systeem geen ruimte liet voor kwetsbaarheid. Mijn energie was op, en begrip bleef uit.
Hevige onrust, slapeloze nachten en momenten van hyperventilatie beheersten mijn dagen.
Mijn laatste houvast – mijn huis – dreigde ik ook te verliezen. Eén stap verder, en ik had op straat gestaan en zat ik in het daklozencircuit.
Hier was veel meer aan de hand
De eigenaar van het horecabedrijf was een witteboordencrimineel en was er sprake van witwaspraktijken, verduistering van zwart geld, belastingontduiking, oplichting, uitbuiting van personeel enzovoorts. Een aantal jonge dames waren helemaal losgeslagen en waren het hoeren, dieven en lasteraars. En werd er veel geouwehoerd waarbij er de wildste roddels over mij rondgingen. En zou ik een aanrander en verkrachter zijn en ging er de roddel rond alsof ik de Utrechtse Serieverkrachter was en zou ik verantwoordelijk zijn voor de gigantische kastekorten en werd ik aangemerkt als aanrander, verkrachter en dief alsof ik een zwaar gestoorde gek was terwijl ik volkomen onschuldig was en waren de dames die al die roddels de wereld inbrachten zelf het meest grensoverschrijdend en waren het de allergrootste hoeren, dieven en lasteraars.
En was ik degene die mijn vriendin trouw bleef en die alle kastekorten in de gaten hield en wist ik precies wie er uit de kassa steelden. En was ik de enige die ze normaal op een rijtje had en was iedereen helemaal gek geworden.
Bedreiging met een vuurwapen
Ik was ook degene die gewapende overvallers heb weggejaagd waarbij ik een vuurwapen op mijn hoofd kreeg en wist ik deze af te weren en renden de overvallers weg waarbij ik ervan overtuigd was dat deze mannen op me af waren gestuurd.
Maar door mijn werk als ondermeer pompbediende op het tankstation, taxi-chauffeur, bankhalmedewerker heb ik trainingen gevolgd om te leren omgaan met bedreigende situaties en zo heb ik ook geoefend met gewapende overvallen en wist ik precies hoe ik hierop moest reageren en kan ik bijna elke situatie aan en ben ik voorbereid op gewapende overvallen waarbij ik me normaal gesproken gelijk zou overgeven.
Ik heb ook geoefend met gun, stick en knife defense en weet ik een simpele truc waarmee ik elke situatie weet om te draaien en heb ik een aantal overvallen verijdeld.
Oplichting en lastercampagne
En was ik ook degene die de hele administratie had gekopieerd en de eigenaar van het horecabedrijf voor het blok had gezet en moest hij gelijk betalen of anders zou ik een klacht indienen.
Vervolgens werd ik meteen op dubieuze wijze contant zwart uitbetaald en werd er een lastercampagne gestart waarbij de collega van het horecabedrijf, die het meest onbetrouwbaar was, de politie belde en deed ze een valse melding van stalking waarbij er een suggestieve aanname werd gedaan dat ik haar bespioneerde en was er geen splinter bewijs en waren er geen enkele concrete mutaties van meldingen van stalking en had ik het slachtoffer nooit opgewacht, hinderlijk gevolgd, bedreigd, mishandeld en had ik geen eigendommen vernield waarbij ik geen enkel strafbaar feit had gepleegd.
Ik heb toen ruim twee uur met de politie gesproken maar ze geloofden blind het slachtoffer van stalking en gingen ze blind af op aannames zonder feiten. Ik heb toen een klacht ingediend tegen de collega van het horecabedrijf en de politie waarbij er sprake was van laster en smaad en partijdigheid waarbij de politie totaal niet objectief en integer was.
Klachten werden niet serieus genomen
De klachten werden niet serieus genomen waarop ik een klacht had ingediend bij de Nationale Ombudsman. En precies in dezelfde week dat ik een klacht had ingediend werd er een valse aangifte van stalking gedaan die vol stond met leugens, valse beschuldigingen en insinuaties en waren mijn klachten buiten beeld gebracht.
Ik heb alle stukken over de klachtenprocedure en de klacht bij de Nationale Ombudsman verstuurd naar justitie en de rechtbank maar de stukken werden niet in het dossier gevoegd.
Ter zitting heb ik de stukken nogmaals overhandigd maar de rechters hebben er totaal geen aandacht aan besteed. Bijvoorbeeld dat ik in dezelfde week dat ik op dubieuze wijze contant zwart werd uitbetaald vals werd beschuldigd van stalking. En dat ik in dezelfde week dat ik een klacht had ingediend bij de Nationale Ombudsman er een valse aangifte van stalking was gedaan.
Daarnaast had ik een hele administratie waarbij ik de kastekorten had bijgehouden en had ik de hele administratie gekopieerd waarmee ik kon aantonen dat deze totaal niet op orde was en werd er gesjoemeld.
Het was ook wel zeer frappant dat er bij mij thuis een huiszoeking plaatsvond en dat ik het bewijs, een krantenartikel over nieuwbouwplannen midden op de tafel had klaargelegd en lieten ze dit liggen en waren politie, justitie en de rechter-commissaris totaal niet geïnteresseerd in waarheidsvinding.
En hebben politie, justitie en rechters werkelijk alles gedaan om het onderzoek te frustreren en tegen te werken waarbij ze door en door corrupt waren.
Ik kreeg de schuld van de brandstichting in de schoenen geschoven
En is het ook wel heel toevallig dat ik vals was beschuldigd van brandstichting waarbij de medewerkster van het horecabedrijf had verklaard dat ze bang was dat ik brand zou gaan stichten en is het wel heel toevallig dat er uitgerekend precies op mijn verjaardag brandstichting plaatsvond bij het horecabedrijf en was het wel heel toevallig dat er twee weken voor de brand nieuwbouwplannen bij de gemeente waren ingediend. En was het wel heel toevallig dat toen ik als de tipgever op het politiebureau kwam en de gouden tips gaf dat deze vervolgens werden genegeerd en verduisterd en werd er valsheid in geschrifte gepleegd waarbij er in een valse ambtshalve verklaring stond geschreven dat ik me op het politiebureau had gemeld waarbij ik gezegd zou hebben dat ik die brand had gesticht.
En vervolgens gold ik zeven maanden lang als de verdachte van de brandstichting en werd ik twee dagen lang urenlang verhoord en vond er een huiszoeking plaats.
Het bewijs, het originele krantenartikel over de nieuwbouwplannen die uit het archief van de krant was verdwenen lag open en bloot op tafel maar lieten de rechercheurs, officier van justitie en rechter-commissaris het bewijs liggen terwijl ik het uitdrukkelijk onder de aandacht bracht.
In plaats daarvan namen ze fanmail mee en gingen ze mijn vriendinnen lastigvallen en gingen ze mijn beste vriend lastigvallen die zonder gegronde redenen als medeverdachte van de brandstichting werd aangemerkt. Terwijl ze donders goed wisten dat ik onschuldig was.
Mijn beste vriend voelde zich verraden en dreigde mij te vermoorden
En voelde hij zich door mij verraden en wilde hij me vermoorden. Hij was een Molukker en ik kende zijn hele familie en kende ik leden van de Satudarah en zo kwam ik ook terecht bij de motorclub Satudarah en hebben we de hele kwestie besproken en was de conclusie dat het beter was om te gaan onderduiken en hadden we afspraken gemaakt.
Een crimineel was aan het gluren bij mijn moeder
Mijn angst waarbij ik voor mijn leven moest vrezen waarbij mijn beste vriend me wilde vermoorden werd ook versterkt doordat ik lastiggevallen werd door een crimineel die naast het pand van het horecabedrijf woonde en in een drugspand woonde en hield hij zich voortdurend bezig met prostitutie en drugshandel en andere duistere zaken. En opeens stond hij voor de deur bij mijn moeder en zat hij bij ons naar binnen te gluren terwijl we aan het avondeten zaten.
Ik vreesde voor mijn leven en moest gaan onderduiken
Dit alles was aanleiding om te gaan onderduiken.
Ik kon gelijk terecht in een open psychiatrische kliniek voor jongvolwassenen en heb ik hier ruim vijf maanden gezeten.
Mijn problemen werden totaal niet serieus genomen en werd alles afgedaan alsof ik een psychiatrisch patiënt was die leed aan schizofrenie en psychoses en werd alles wat ik vertelde als waanideeën beschouwd en viel er niet over te praten met psychiaters en behandelaren die mij reduceerden tot een ziekte.
Onderduiken in een sportkamp
Destijds voelde ik me helemaal op mijn gemak en veilig en was ik dagelijks aan het sporten. Drie keer in de week ging ik fanatiek zaalvoetballen en voetbalde ik ook wekelijks bij FC Utrecht met de allerbeste voetballers. En als ik een voorzet gaf werd deze gegarandeerd afgemaakt en hebben we alles gewonnen en hebben we in korte tijd talloze voetbalwedstrijden gewonnen en talrijke doelpunten gemaakt. En heb ik wekelijks gezwommen in het zwembad.
In één klap gestopt met al mijn verslavingen
En was ik in één klap helemaal gestopt met mijn verslavingen, roken, alcohol drinken, drugs gebruiken en seksuele escapades en was ik helemaal uit het uitgaanscircuit gestapt.
Opnieuw valse beschuldigingen van aanranding, verkrachting en geweld
Een jonge meid die zwaar grensoverschrijdend was en seks had met alle mannen uit het huis wilde ook seks met mij. Ze kwam elke dag in mijn kamer en besprong ze mij en wilde ze zoenen, pijpen, neuken enzovoorts maar dit weigerde ik. Toen ik zei dat ze niet meer op mijn kamer moest komen ging ze schreeuwen en begon ze me vals te beschuldigingen van aanranding, verkrachting en geweld en werd dit door de psychiater en behandelaren blind geloofd en werd er geen enkele hoor en wederhoor toegepast.
Waarbij ik totaal niet serieus werd genomen dat ik het slachtoffer was van valse beschuldigingen en dat die meid een hoer was en seks had met iedereen en werd er volop drugs gebruikt en seks met iedereen bedreven waar ik niet aan meedeed.
Zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces werd ik opgesloten in de gesloten afdeling en gingen psychiaters en behandelaren er blind vanuit dat ik psychotisch gedecompenseerd was en dat ik een meisje had aangerand en verkracht.
Zo gingen psychiater en behandelaren er ook blind vanuit dat ik de dader was en schuldig was waarbij ik bekend stond als de vermeende stalker en brandstichter en als schizofreen waarbij mijn visie op de zaak werd verdraaid alsof ik psychotisch was en waanideeën had.
Ik was de enige die ze allemaal normaal op een rijtje had
En was ik de enige die in één keer stopte met verslavingen en die zo sportief was en was ik de enige die zijn portemonnee en telefoon in een kastje had liggen en heb ik bijna 3.000 euro gespaard tijdens mijn verblijf in de kliniek.
En toen de zaak rondom brandstichting was geseponeerd ben ik gelijk actie gaan ondernemen en reageerde ik op woningen. De eerste woning waarop ik reageerde was de allermooiste woning en stond ik meteen op de eerste plaats en kon ik gelijk verhuizen.
Ik werd overgedragen aan het Altrecht Gebiedsteam Woerden voor ambulante behandeling maar binnen no-time waren er problemen en was mijn vertrouwen compleet verwoest in mijn behandelaren en weigerde ik om nog met hen in gesprek te gaan.
Behandelaren waanden zichzelf als Russische KGB-agenten
Vervolgens gingen behandelaren van het Altrecht Gebiedsteam Woerden me thuis en op straat lastigvallen en gingen ze me op straat staande houden en belden ze 112 waarbij ze een valse noodmelding deden dat ik voor auto’s wilde springen terwijl dit totaal niet aan de orde was. De politie geloofde het blind en werd het blind geloofd door de psychiater en behandelaren en werd ik zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces opgepakt en opgesloten in de isoleercel in het Mesos Ziekenhuis Overvecht.
En werd ik gesepareerd en platgespoten in de isoleercel waarbij ik een zwaar geestvernauwend middel toegediend kreeg en had ik zeer heftige bijwerkingen en krampen en zat ik dagenlang in eenzame opsluiting waarbij ik helemaal kapot ging met de meest ernstige krampen en doodsangsten en was dit pure foltering wat ik heb beleefd.
En worden dit soort zaken allemaal genegeerd, ontkend en verzwegen waarbij er op basis van valse aannames zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces onterechte arrestaties en opsluitingen plaatsvinden en er separaties en platspuitsessies plaatsvinden waarbij ik keiharde krampen heb gehad en doodsangsten heb beleefd en zat ik dagenlang in eenzame opsluiting zonder dat hier gegronde redenen voor waren waarbij mijn behandelaren van het Altrecht Gebiedsteam Woerden een valse noodmelding hadden gedaan dat ik voor auto’s wilde springen.
En hebben ze ook met valse rapporten een zorgmachtiging voor gedwongen behandeling gerealiseerd en ben ik sindsdien, reeds 20 jaar lang in gevecht geraakt met de psychiatrie waarbij ik ten onrechte dwangbehandeling krijg met stelselmatige onrechtmatige willekeurige opsluitingen gebaseerd op basis van valse aannames, zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder proces.
En vinden er structureel onrechtmatige vrijheidsberovingen plaats, en vinden er structurele mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid plaats waarbij er sprake is van een heksenjacht en ben ik monddood en vogelvrij verklaard waarbij ik stelselmatig onrechtmatig willekeurig ben opgesloten en is er geen haan die er naar kraait.
Waarbij mijn klachten niet serieus worden genomen en doen autoriteiten, instanties en rechters net alsof er helemaal geen misstanden en malversaties plaatsvinden en alsof Nederland een rechtsstaat is die onfeilbaar is en er nooit iets fout gaat.
De mythe van de onfeilbare rechtsstaat
Er wordt in Nederland graag gedaan alsof we leven in een onfeilbare rechtsstaat — een land waar gerechtigheid heerst, waar de overheid het beste met haar burgers voor heeft, en waar fouten slechts uitzonderingen zijn. Maar dat is een illusie. Achter de façade van rechtvaardigheid en democratie schuilt een systeem dat in werkelijkheid autoritair, corrupt en gewetenloos is.
Nederland is geen toonbeeld van rechtsstatelijkheid, maar een land waarin machtsmisbruik, bureaucratische willekeur en moreel verval hand in hand gaan. Waar de Toeslagenaffaire slechts het topje van de ijsberg was — een symptoom van een veel diepere zieke structuur.
Wat zich allemaal heeft afgespeeld in mijn leven, is Toeslagenaffaire 10.0 in het kwadraat: een alomvattende crisis van vertrouwen en een groot gebrek aan waarheidsvinding, rechtvaardigheid, recht en menselijkheid.
De rechtsstaat wankelt
Burgers worden niet beschermd, maar gecontroleerd. Waarheid wordt vervormd, klokkenluiders worden gestraft, en slachtoffers worden tot daders gemaakt. Nederland is zichzelf volledig kwijt — verdwaald in een moeras van corruptie, macht, geld, seks en onrecht. Wat resteert is een land dat ooit een democratie heette, maar in de praktijk steeds meer trekken vertoont van een technocratische dictatuur.
En kun je zomaar op basis van valse aannames zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces ten onrechte willekeurig worden opgepakt en opgesloten. En vinden er mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid plaats maar wordt dit genegeerd, ontkend en verzwegen en doen autoriteiten, instanties en rechtbanken alsof dit niet plaatsvindt en alsof er niets aan de hand is en wordt je als slachtoffer totaal niet serieus genomen en wordt het verdraaid alsof je psychiatrisch patiënt bent met de diagnose van schizofrenie en psychoses alsof het waanideeën zijn dat er sprake is van onterechte willekeurige opsluitingen, mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid.
Wie wél spreekt, wie probeert de waarheid zichtbaar te maken, wordt niet serieus genomen. Het verhaal wordt omgedraaid. En ben jij de “patiënt”, met een psychiatrisch label en wordt je het zwijgen opgelegd.
De werkelijkheid van het onrecht: onterechte willekeurige opsluitingen, mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid wordt afgedaan als waanzin.
De aanklacht wordt een “symptoom”. De leugen wordt de officiële waarheid.
En gaat men er blind vanuit dat je niet zomaar wordt opgepakt en opgesloten.
Echter, ik heb aan den lijve ondervonden hoe ik via misdaad anoniem vals werd beschuldigd dat ik mijn familie wilde gaan vermoorden en werd ik vervolgens zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces onmiddellijk ten onrechte willekeurig opgepakt en opgesloten in het psychiatrisch ziekenhuis. Waarbij psychiaters en behandelaren er blind vanuit gingen dat ik mijn familie wilde gaan vermoorden terwijl er geen splinter bewijs was.
Op hetzelfde moment was net corona uitgebroken en kreeg ik te horen dat ik besmet was met corona zonder dat ik getest was. En moest ik onder quarantaine en werd ik volledig afgezonderd en mocht ik mijn kamer niet meer uit.
Dezelfde maand werd ik door een anonieme verpleegkundige vals beschuldigd dat ik op videobeelden was herkend als stenengooier die ramen had ingegooid. En werd ik vervolgens weer zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces onmiddellijk ten onrechte willekeurig opgepakt en opgesloten in het psychiatrisch ziekenhuis.
Nadat ik een week ten onrechte was opgesloten kreeg ik te horen dat er geen videobeelden waren en wist men ook niet wie mij had herkend. Toch kreeg ik geen enkele erkenning en excuses dat ik vals was beschuldigd en ten onrechte was opgepakt en opgesloten. En moest ik opgesloten blijven en mocht ik niet naar huis.
Zo kun je in Nederland op basis van broodje aap verhalen, zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces ten onrechte willekeurig worden opgepakt en opgesloten en vinden er heksenjachten plaats op bepaalde lastige mondige burgers die monddood en vogelvrij worden verklaard en vinden er onrechtmatige vrijheidsberovingen en dwangbehandelingen plaats op basis van broodje aap verhalen en aannames zonder feitelijke grondslag. En vinden er mensenrechtenschendingen en misdrijven tegen de mensheid plaats.
Dit soort zaken worden totaal niet serieus genomen door autoriteiten, instanties en rechtbanken en doet men net alsof er niets aan de hand is en heeft men een heilig geloof in de rechtsstaat.
Maar er zijn betrokkenen die donders goed weten wat hier aan de hand is en zijn ze schijnheilig en huichelachtig en doen ze net alsof hun neus bloedt en doen ze zich voor als hulpverleners maar zijn ze in staat om zich schuldig te maken aan willekeur en machtsmisbruik en zijn ze in staat om willens en wetens mensen ten onrechte willekeurig te laten oppakken en opsluiten op basis van valse aannames zonder onderzoek, zonder bewijs en zonder eerlijk proces.
En denken ze dat ze alles zijn, alles kunnen maken en alles kunnen bepalen en komen ze overal mee weg.
Waarbij mijn strijd voor waarheid en recht een gevecht tegen de bierkaai is en is het een eindeloze hopeloze eenzame machtsstrijd waarbij ik alleen maar tegen tegenwerking ben aangelopen.